Allah Korkusu Yüreğimde

Yarım asır kaldı geride Hep yürüdüm kendi çizgimde Sevdim ve evlendim de Mutluydum çocuklarım ile Kavrulurken kendi yağımda Bir ayrılık girdi yuvama Küçük kızım daha 1 yaşındayken Åžimdi kızım on dokuzunda Ben mi bazı aÅŸklar yaÅŸadım da YaÅŸadım bitti saygısızca Hiç kimsenin bahçesine girmedim Ä°zinsiz bir tek meyve yemedim Hala ayrıldığım günkü gibi bakirim Gözüm yok malda mülkte parada Yemedim ÅŸimdiye kadar haram yememde Ben beni yaÅŸarım, kendi havamda Yalnız başıma yaÅŸadığım karavanda Kendi yemeÄŸimi kendim yapar yerim Yedikten sonra Allah’a şükür ederim Her yıl doÄŸum günümde karanlık peÅŸimde Uçtum karavanla Kaz daÄŸlarında uçurumun dibine Karavanımda gitti mavi umutlarÄ... Devami